WEB2CON 2005
Welkom op deze blog over WEB2CON 2005, San Francisco
Deze dagen (5 t/m 7 okt) zal ik hier verslag doen over de conference en aanverwante zaken.
Weblogs zijn een platform voor communicatie, dus gebruik de commentaar functie en neem deel!

Google geeft een presentatie over hun research labs. Naast het standaard praatje over de 20% research time per developper en de enorme groei van hun research projecten introduceren ze vandaag ook een nieuw project: Google Reader

Het is een soort online RSS reader, het is even zoeken naar wat hier nu zo nieuw is eerlijk gezegd. Of ben ik bevooroordeeld? Hoe dan ook, concurrentie voor Feedo?

2.0 wordt een begrip op zich. Ook Sxip doet mee met een praatje over Identity2.0.
Hmm, 2.0….hoe vager een begrip wordt hoe inhoudslozer vaak, maargoed, los van de naam is het wel een interessant praatje:

Dick Hardt definieert identity als dat wat je zelf over jezelf toont en dat wat anderen over je zeggen. Offline identificatie had in de web1.0 tijd meer waarde dan online identificatie omdat in de offline wereld meer “trust indicators” aanwezig zijn (de fysieke vertoning tijdens de handdruk). Deze trust moet in de web2.0 tijd in Identity2.0 komen.

Sxip is een van de oplossingen (en dus meer dan alleen een SingleSignOn systeem).

Op de vraag waarom MS Passport geen succes werd (had goede kans) geeft hij zijn antwoord:
Passport was alleen SingleSignOn (geen identity management), was duur, had centrale MS component (vertrouwd niemand) en kan niet makkelijk in LAMP architectuur gehangen worden.
Sxip zal op deze punten dus verschillen van Passport.

Stewart Butterfield begint de dag met een presentatie van Flickr.

Hij begint met wat stats:
300 foto’s per sec geupload
8000 foto’s per sec getoond

Daarna een graaf van het sociale netwerk achter Flickr; de mensen die de fotos uploaden zijn verbonden en er zijn mooie patronen zichtbaar. Wat dit inzicht waard is weet hij zelf niet (zegt hij iig).
De stats uit het sociale netwerk en de links tussen de fotoso worden gebruikt om de top100 mooiste fotos te bepalen. Dat werkt! Erg mooie foto’s vliegen op het scherm voorbij.

Heel eerlijk geeft hij toe dat hij verder geen idee heeft wat met Flickr te doen; geen plannen anders dan use experience verbeteren.

Ik schuif vanavond aan tafel bij John Battelle en een VC. Kan interessant worden; eens kijken of de VC zou investeren in mijn gedachten voor ilse.

het was al een tijdje een gerucht, maar hier bevestigd (na veel geroddel op de Google borrel gisteravond)

Weblogs Inc had zo’n 130 bloggers in het netwerk en deed op basis van Google AdSense ergen tussen de 1 en 2 miljoen dollar per jaar. Geruchten over het overname bedrag varieren van 10 tot 30 mio…

Aiii

Tijdens de E-Tech conference in San Diego in maart van dit jaar werd het thema REMIX al aangekondigd. Nu heet het een MASHUP, maar what’s in a name. Waar het om draait? Koppelen van allerlei content en services op het web om snel nieuwe user experiences te bouwen.

Een Mashup werd gedefinieerd als: Het met, of zonder, toestemming remixen van verschillende online databronnen en diensten tot een nieuw, cool product.

Mooi, hebben we de definitie gehad, eens kijken hoe lang deze term overleefd

Het idee van een mashup is zeer krachtig; met minimale inspanning hele goede nieuwe diensten uitpoepen. Een aantal voorbeelden:

Google Maps + Craiglists -> HousingMaps.com
Google Maps + Flickr -> mappr.com
Vertical search for jobs + Google Maps + LinkedIn contacts + PayScale.com -> simplyhired.com

Technisch wordt dit steeds eenvoudiger; koppel verschillende webservice’s (API’s), content scrapers aan een LAMP architectuur met AJAX front-endje en je hebt een goed werkende app. De business is echter een andere vraag; mag je de achterliggende content en services op deze manier gebruiken? Vaak wel.

Google, Yahoo en MSN gaan alledrie een developper community ondersteunen die gratis gebruik mag maken van hun API’s (Amazon en eBay hebben dit al een tijdje). Het idee daarachter is dat als er maar genoeg webdiensten gebouwd worden op basis van bijvoorbeeld de Yahoo Map, Yahoo er later een commercieel slaatje uit kan slaan (bijv. local advertising).
Hoe meer devloppers creatief gaan remixen, hoe groter de kans dat er een goede nieuwe dienst ontstaat. Geef de devlopper de mogelijkheid om deze commercieel te exploiteren (AdSense/eBay subsrciptions/Amazon leads) en de cirkel is rond: Internet startups krijgen zowel de technologie (web API’s), traffic (Adwords, SEO), als business (AdSense) van de grote jongens. Als een idee succesvol wordt is iedereen blij…wordt iets echt een succes dan konden de big boys nog wel eens een leuk bod uitbrenegn ook.

Wat is de ultieme Mashup? Wie opent een blog?

Heb je naast een coole app ook nog een sluitend business model, meld je dan bij DFIC.

Een andere interessante sessie waar ik gisteren bij was had als thema de vraag:
“Wat moeten we doen om markteers zover te krijgen meer geld in online advertising te steken?”

Search Marketing is een ongekend succes, maar de inventory is beperkt en daarnaast wil de adverteerder oko vraag _creëren_. Hoe zetten we het web in voor dat laaste?

Het antwoord kwam van een mediabureau wiens naam ik ben vergeten, maar luidde:
METRICS

De kracht van internet voor de adverteerder is dat de ROI van marketingcampagnes meetbaar wordt. SEM heeft zich hier bewezen door van CPM via CPC naar CPS te gaan, maar SEM is “vraaggestuurd”. Als het mogelijk wordt om de indirecte invloed van online marketing (branding effect) meetbaar te maken dan zullen marketeers gedwingen zijn over te stappen. CPS moet naar CPI (cost-per-influence).

Motto: “Don’t measure impressions, measure the impressed!”

Hoe doen we dat?
We kunnen het sharen van adds op de mobieltjes gaan meten, campagnes meer interctief maken (“deelnemers” meten), offline transacties linken aan online campagnes (coupons), …

Wat ik miste in de sessie waren gedachten die richting het verkopen van inzicht in de doel-/gebruikersgroep gingen. We kunnen bijv. social communities minen zdd we “speciale” personen in de community kunnen herkennen. Een weblog authoriteit op het gebied van sneakers zal Nike bijvoorbeeld sneller kunnen helpen bij hun poging de sneaker markt te betreden. Ook het verkopen van verrijkte kliks (profieldata meegeven aan website van adverteerder) ontbrak. En zo zullen er waarchijnlijk nog meer zijn?

Nooit gedacht dat ik, als rasechte Ehv-de-gekste-naar, deze schreeuwende blogtitle ooit zou gebruiken, maar de eerste workshop die ik bijwoonde ging dus over AJAX.

In tegenstelling tot wat velen denken is AJAX technologisch gezien niks nieuws. Ik ken zelf developpers die voor 2000 al met vergelijkbare technologie aan het spelen waren. Wat is wel nieuw?

AJAX is meer een paradigma om webapplicaties te bouwen waarbij de interactie met de gebruiker “rijker” wordt. Door het asynchrone karakter kunnen simpelweg beter user interfaces gebouwd worden, meer zoals we gewend zijn op de desktop.
De technologie is nu meer volwassen en webdesigners en techneuten bebrijpen elkaar nu beter dan, zeg 5 jaar geleden. That’s it als je het mij vraagt.
Opvallend is wel dat webapplicaties die als “gevestigde orde” gezien kunnen worden weer concurrentie krijgen vanuit deze hoek. Denk bijv. aan Gmail (wat is er zo spannend aan _nog_ een webmail?). Het feit dat een verbetering van de GUI zoals AJAX die mogelijk maakt commodity-producten in een nieuwe concurrentiestrijd dwingt geeft volgens mij al aan dat er op GUI gebied nog veel te verbeteren valt.

De “nieuwe” mogelijkheden qua user experience vereisen wel een nieuwe werkwijze; eentje waarbij webdesigner en developper veel strakker, iteratief samenwerken.

Vraag: Vereisen AJAX sites een nieuwe soort webdesigner? Misschien meer een interaction designer? Kunnen we ervaring halen uit de Falsh community?

Nog een vraag: AJAX development kost duidelijk meer dan traditionele website ontwikkeling, en de meerwaarde zal niet voor iedereen direct inzichtelijk zijn (product managers zien techniek vaak vooral als kostenpost ipv opportunity om een USP te realiseren).
Welke persoon binnen een bedrijf zou deze opportunity moeten verzilveren, de kosten moeten verantwoorden?

Een hype of een nieuw tijdperk?
Ik ben mijn mening hier aan het vormen, maar ben vooral ook benieuwd naar die van jullie.

Tim O’Reilly kan het begrip beter toelichten dan ik, dus zie zijn articel “What is Web2.0?”

Ik hou het bij een schema met een aantal verschuivingen van web1.0 naar web2.0 die O’Reilly noemt. Ik ben het zelf niet altijd met de voorbeelden eens, maar het geeft je iig een gevoel over het idee:

“Web 1.0″ werd “Web 2.0″
“DoubleClick” werd “Google AdSense”
“Ofoto” werd “Flickr”
“Akamai” werd “BitTorrent”
“mp3.com” werd “Napster”
“Britannica Online” werd “Wikipedia”
“personal websites” werd “blogging”
“evite” werd “upcoming.org and EVDB”
“domain name speculation” werd “search engine optimization”
“page views” werd “cost per click”
“screen scraping” werd “web services”
“publishing” werd “participation”
“content management systems” werd “wikis”
“directories (taxonomy)” werd “tagging (“folksonomy”)”
“stickiness” werd “syndication”